فواید گوشت قرمز را بیشتر بدانیم

افراد سالم و مخصوصا کسانی که فعالیت‌‌های بدنی زیادی دارند حتما به گوشت احتیاج بیشتری دارند. گوشت بسیار مقوی و خونساز است. مزاج اکثر گوشت‌‌ها گرم و تر است و باید پروا داشت که گونه حیوانات، چاق و لاغری، مذکر و مونث بودن، سن، میزان حرکت، جثه، رنگ مو، وحشی و اهلی بودن، دریایی یا خشکی‌زی بودن، منجر به برپایی اختلاف‌‌های زیادی در خصوصیات و خواص گوشت آنها می‌‌شود.

گوشت‌‌ها معمولا در قدیم باز پسین مصرف می‌‌شدند. ولی برخی مواقع و علی‌الخصوص در عصر حاضر گوشت‌‌ها را برای مدتی از طریق منجمد کردن و یا به روش‌‌های کهنه نمک سود و دودی کردن نگهداری می‌‌کنند.

به طور کلی مصرف گوشت ترجیحا و تاکیدا به چهره اخیر پیشنهاد شده که دارای بهترین خواص است؛ خون بسیار خوب و سالمی تولید کرده تعادل مزاج و سلامتی را برهم نمی‌زند. البته در صورتی‌که با تدابیر مربوطه و میزان معتدل مصرف شود؛ اما هر چه که گوشت اغلب بماند و از زمان ذبح بگذرد یا به چهره یخ‌زده یا کنسرو و علی‌الخصوص دودی شود نه ‌تنها خواص آن کاهش می‌‌یابد و هضم آن مشکل‌تر خواهد شد بلکه عوارضی را هم ایجاد خواهد کرد. به طوری که حدیث معتبری هستی دارد که می‌‌گوید دو چیز است که در آنها هیچ خاصیتی نیست و فقط زیان بار است . هرچه مدت زمان فریز شدن و نگه داشتن گوشت اغلب شود، عوارض آن هم بیشتر خواهد شد. گوشت‌‌های مانده خون غلیظ‌تر و تیره‌تری در بدن فرآوری می‌‌کنند که منجر به بروز بیماری‌‌های گوناگون و اصطلاحا افزایش تولید سودا و بیماری‌‌های مربوطه شده و میزان گرمی و تری اقلیت را در بدن ایجاد خواهد کرد و یا بالعکس منجر به سردی مزاج بدن خواهند شد. پس با پروا به اهمیت گوشت زیاد لازم است که نکاتی را راجع به گونه ها گوشت بدانیم.

در میانی گوشت‌‌ها، گوشت گوسفند و بز مخصوصا وقتی سن جانور پایین‌تر باشد (بره و بزغاله) بهترین گوشت برای انسان و حفظ سلامتی او در طب سنتی می‌‌باشد.

اهمیت گوشت گوسفند از نظر طب سنتی
این گوشت ضمن آنکه مناسب‌ترین گوشت برای انسان است، باعث تقویت نیروهای انسان شده و خونسازی می‌‌کند. در ضمن موجب تقویت نیروهای جنسی و تولید سلول‌‌های جنسی خوب می‌‌شود. بهتر است گوسفند نر باشد و سنی حدود 6 ماه یا کمتر داشته باشد به راستی بره باشد.

میزان غذاییت، گرما و رطوبت گوشت گوسفندی از گوشت بز بیشتر است. بنابراین گوشت گوسفندی بیشتر چاق می‌‌کند چربی اکثریت دارد و نرم‌تر است. هضم آن راحت‌تر است. برای افراد ورزشکار و دارای مشاغل همراه با تکاپو سخت بدنی و سرد مزاجان و وانگهی برای کاربرد در اقلیم‌‌های سرد و یا فصول سرد مفیدتر است و از طرف دیگر مواد زاید بیشتری هم (نسبت به گوشت بز) تولید می‌‌کند و رهنمود شده که به عنوان مصلح همراه یا بعد از گوشت گوسفندی از چیزهای ترش یا قدری ترشیجات یا آبغوره و سرکه استفاده شود که گرما بیش از حد نشده و هضم آن راحت‌تر شود.

مصرف لیمو و یا ترشی به اتفاق آبگوشت و یا مصرف سماق همراه با کباب و یا خوابانیدن گوشت پیش از کباب شدن در مایع حاوی آبلیمو و سرکه و بعضی ادویه‌جات همه به همین علت است که از قدیم بوده و هم منجر به تعدیل مزاج و هم راحتی هضم گوشت می‌‌شود.

مسلما گوشت بره و بزغاله نسبت به گوشت گوسفند و بز بسیار بهتر، قابل هضم‌تر و مفیدتر بوده و خون سالم‌تری در بدن فرآوری می‌‌کند و به اعتدال نزدیک‌ترند و مواد زاید کمتری هم برپایی می‌کنند از طرف دیگر  گوشت بز که تقریبا  به گوشت گوسفند است حرارت و رطوبتش کمتر بوده یعنی برای کسان گرم مزاج مناسب‌تر است و کسانی که می‌‌خواهند بسیار چاق نشوند بهتر است از گوشت بز کاربرد کنند و لذا در رژیم‌‌های لاغری مخصوصا برای افراد حائز مزاج گرم درصورت نیاز به مصرف گوشت بهتر است از گوشت بز کاربرد شود.

مداومت در مرز تعادل بر مصرف این گوشت‌‌ها تن را ستوهی نمی‌کند و مزاج را بر هم نمی‌زند. لذا هضم آن هم قدری مشکل‌تر است. البته فضولات کمتری فرآوری می‌‌کند بعد در تابستان بهتر است از این گونه گوشت بهره‌گیری شده و اگر زیاده‌روی شود منجر به بروز بادها و گازهایی در بدن و یا نفخ شده و ایجاد یبوست و گاهی تفریق نیروی بدنی و لاغری می‌‌شود. مصلح گوشت بز گرمی‌جاتی چون خرما، گردو، نارگیل و ادویه‌جات سریع می‌‌باشد؛ مخصوصا برای افرادی که دارای مزاج سرد هستند و می‌‌خواهند این گوشت را مصرف کنند.

گوشت گوسفندی که خیلی چاق نباشد و یا بزی که لغایت حدودی چاق باشد، به اعتدال نزدیک‌تر است. بهتر است گوشت بز را همراه با پیاز، روغن زیتون و نخود به صورت آبگوشتی تهیه کرد. بدون شک گوشت بره و بزغاله نسبت به گوشت گوسفند و بز بسیار بهتر، قابل هضم‌تر و مفیدتر بوده و خون سالم‌تری در بدن فرآوری می‌‌کند و به تعادل نزدیک‌ترند و مواد زاید کمتری هم تولید می‌کنند

افراد در سنین بالا از چه گوشت‌هایی کاربرد کنند
برای افرادی که تکاپو بدنی زیادی ندارند و یا هضم ضعیفی دارند و یا در سنین خیلی بالا و یا ذیل هستند و یا بازپسین از مرض فارغ شده‌اند گوشت‌‌های بره و بزغاله زیاد مفید است و توصیه می‌‌شود. هرچه گوشت بهتر پخته شود و اصطلاحا جا بیفتد هضم آن سریع‌تر شده، البته غذاییت آن کمی کاهش می‌‌یابد. در باره گوشت گوسفند و بز بهتر است گوشتی استفاده شود که در همان روز ذبح شده باشد و از حیوانی باشد که در چمن و علفزارها چرا کرده باشد، نه اینکه در جایی نگهداری شده باشد. در طب سنتی تقدیر بالای تن دربرگیرنده سردست و گردن بهتر از قسمت‌‌های پایین تن دربرگیرنده ران می‌‌باشد. ران‌‌ها گوشت سفت‌تر و قوی‌تری دارند و هضم آنها هم سخت‌تر بوده و خون غلیظ‌تری در تن تولید می‌‌کنند. اما گوشت قسمت‌‌های فوقانی بدن و مخصوصا گوشت قسمت‌‌های داخلی مثلا فیله نرمتر و هضم آنها راحت‌تر است. گوشت‌‌ها را می‌‌توان به چهره کباب شده، در خورشت‌‌ها و یا به صورت آبگوشت و یا سرخ کرده مصرف کرد که البته بدترین گونه مصرف، سرخ شده است؛ به طوری که در طبیعت اینگونه آماده‌سازی گوشت هستی ندارد. کسانی که مزاج خشکی دارند بهتر است گوشت را به صورت آبگوشتی و پخته شده به اتفاق با آب آن مصرف کنند و وارونه کسانی که مزاج‌‌های مخصوصا سرد و تر دارند بهتر است گوشت را به صورت کباب شده و خشک‌تر مصرف کنند. افرادی که مزاج‌‌های سرد و خشکی دارند بیشترین سود را از این گوشت‌‌های قرمز دستگیر و لازم است که بیشتر مصرف کنند و وارونه افرادی که دارای مزاج‌‌های گرم و تر می‌‌باشند، نباید در مصرف گوشت قرمز زیاده‌روی کنند چون منجر به چاقی و غلبه خلط خون و عوارض مربوطه خواهند شد.